<

🎓 Peer mentoring. {SMTM4 OS; DUPNON}

posted on 09 May 2016 03:32 by braille in Fiction directory Fiction, Asian

 

 

 

 

(AU One Shot)  Peer mentoring.

Fandom: SMTM4, seventeen

Pairing: dupnon

Rate: PG (warning; swear words)

Sort: fluff, rom-coms

Author: lullaby

Note: อยู่ในจักรวาลเดียวกันกับ Bachelor’s Degree นะคะ  :D

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เสียงกลุ่มกองสันฯของคณะสัตว์’แพทย์แทรกผ่านโทรโข่งดังไปทั่วบริเวณ

พร้อมเหล่าบทเพลงสันทนาการที่ทุกคนสามารถร้องตามกันได้ดี

เสียงกลองทอมบ้า คาวเบลส์ และมาราคัส ประกอบจังหวะกันอย่างสนุกสนาน

เสียงหัวเราะและกลิ่นอายแห่งความสดใสของเทอมใหม่อบอวลไปทั่วลานกิจกรรม

 

 

หนุ่มร่างสูงโปร่งเดินยกยิ้มเลียบสนามหญ้าพรางทักทายรุ่นน้องโดยหอบถุงขนมเต็มสองมือ

“ไงไอ้บยอล คุณหมอเอ็กซ์เทิร์น วันนี้ว่างมารับน้องรหัสด้วยหรอวะ?”

เสียงนสพ.อินเทิร์นรุ่นพี่รหัสคนสนิทของเขาทักเสียงดังพรางกวักมือเรียกให้มานั่งร่วมโต๊ะด้วยกัน

“อ้าว’หวัดดีครับพี่ ช่วงนี้ยังว่างอยู่พี่ แต่เดี๋ยวอาทิตย์หน้าต้องไปฝึกงานวอร์ดสัตว์ใหญ่แถวนอกเมืองยาวๆละ”

บยอลกล่าวพร้อมรีบโค้งทักทาย

“เออมึงเตรียมใจไว้เลย ไม่มีวันหยุดนะครับ เสาร์-อาทิตย์ก็ขึ้นเวรนะครับ”

รุ่นพี่ขู่ฟ่อ บยอลหลุดขำในความตั้งอกตั้งใจขู่ของอีกฝ่าย

“แล้ว’ไมพี่ว่างมาดูน้องด้วยอ่ะวันนี้?”

“พึ่งลงเวรดิ เห็นวันนี้มีเฉลยน้องรหัสเลยแวะมาดูหน่อย เผื่อได้น้องผู้หญิงแจ่มๆจะได้ต้อนรับเข้าคณะอย่างดี ฮ่าาา”

“บ้ากามไม่เปลี่ยนเลยนะพี่…”

“แล้วพวกปีสอง ปีสาม ปีสี่ ปีห้า ไปไหนกันหมดอ่ะ ไม่มาหรอ?”

“ที่เหลือกำลังมาพี่ แต่น้องปีห้าคงมาไม่ได้ ยังติดฝึกงานช่วงซัมเมอร์อยู่”

“เออดี สม’หน้ามัน ไอ้นั่นมันคารมดี ถ้าเกิดได้น้องรหัสน่ารักนะเดี๋ยวแม่งมาแย่งกูจีบอีก”

“ผมว่าสายรหัสเรามันมีอาถรรพ์นะ ปีนี้ก็ได้น้องผู้ชายอีกอ่ะ เชื่อดิ…”

“ไอ้นี่เดี๋ยวกูตีปากเลย อย่าขัดลาภดิวะ”

 

 

หลังจากเหล่าพี่ๆน้องๆสายรหัสต่างๆที่เหลือเริ่มทยอยมารวมตัวกันจนครบแล้วนั้น

ทั่วลานกิจกรรมก็ระงมไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และเสียงดนตรีสันทนาการ

ถุงขนมจากพี่รหัสปีต่างๆในแต่ละโต๊ะนั้นกองพะเนินแทบมองไม่เห็นหน้ากัน

กลุ่มกองสันฯกล่าวเริ่มกิจกรรมรับน้องสายรหัสของปีนี้อย่างเป็นทางการ

 

 

เหล่าสต๊าฟช่วยกันเดินแจกรายชื่อพร้อมรหัสนักศึกษาของน้องปีหนึ่งตามโต๊ะของรุ่นพี่

ทันทีที่กระดาษมาถึงโต๊ะพวกเขานั้น…

ทั้งสี่หัวก็รีบสุมพร้อมใช้นิ้วชี้ไล่ลำดับรหัสดูชื่อน้องรหัสของเราอย่างตื่นเต้น

บยอลที่นั่งเท้าคางมองอยู่หลุดขำออกมาพรืด

เมื่อเสียงของพี่และน้องบางคนเจือด้วยความผิดหวังอย่างแรง

“โหยยย ไรวะ! นี่ชื่อเด็กผู้ชายนี่หว่า”

“น้องชื่อเพราะดีนะครับ…”

“โว๊ะ! เสียเวลาทำมาหากินหมดพี่”

“…ตอนกูลุ้นน้องรหัสปีมึงกูก็รู้สึกแบบมึงนี่แหละ”

“ไงหละ บอกแล้ว สายเราอ่ะมันมีอาถรรพ์ 5555”

 

 

กิจกรรมได้ดำเนินมาเรื่อยๆจนถึงจุดไคลแม็กซ์

เหล่าสต๊าฟทยอยพาน้องๆปีหนึ่งที่ถูกปิดตาอยู่

ออกมายืนเป็นวงกลมล้อมรอบลานกิจกรรม

แล้วให้น้องๆได้แนะนำตัวกันไปทีละคน

“อ้าว ถึงเวลาที่พี่ๆจะต้องจำแล้วนะคะว่าน้องเราคือคนไหน จะได้แกล้งถูก”

สิ้นเสียงหัวหน้ากองสันฯกล่าว

เหล่าพี่ๆทั้งหลายต่างจับจ้องไปที่น้องๆแต่ละคนด้วยความตื่นเต้น

บทเพลงและเสียงดนตรีดังขึ้นอีกครั้งเพื่อสร้างความครึกครื้น

“ปีนี้น้องเยอะดีเนอะ…”

บยอลเอ่ยขึ้นเบาๆพรางหันไปมองพี่กับน้องๆบนโต๊ะเมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบกลับ

จึงเห็นสีหน้าบอกบุญไม่รับของสายรหัสทั้งหลายของเขา

“เออ ดูให้ดีนะมึงน้องเราเป็นใคร แกล้งแม่งให้หนักเลย โทษฐานทำกูเซ็ง…”

“เอ่อ ปีที่แล้วที่ผมโดนแกล้งเยอะๆเพราะแบบนี้ใช่ป่ะครับ?”

“เออดิ พี่พวกมึงอ่ะโรคจิต”

“แหมมม พี่พวกมึงก็พี่มึงด้วยมั้ยหละ”

“เห้ยๆๆ น้องผู้หญิงคนนั้นแจ่ม…”

บทสนทนาที่ไม่ได้เป็นเรื่องเดียวกันยังดังขึ้นต่อเนื่อง

บยอลนั่งยิ้มแล้วฟังเงียบๆ…

 

 

จู่ๆเสียงกรี๊ดของเหล่านศ.สพ.หญิงทั้งหมดทั้งมวลก็ดังขึ้นโดยมิได้นัดหมาย

สายตาของเขาไปสะดุดกับเด็กผู้ชายคนนึงที่ดูโดดเด่นกว่าคนอื่น

ด้วยใบหน้าสไตล์ชาวต่างชาติที่ดูออกแม้จะถูกปิดตาไว้

เขารู้สึกคุ้นหน้าอย่างบอกไม่ถูก…

“เชิญน้องคนต่อไปค่ะ อ่าา คนนี้พี่ๆสโมฯขอมาว่าอย่าแกล้งน้องแรงนะคะ เพราะเดี๋ยวอีกสองวันน้องต้องลงประกวดเฟรชชี่ของคณะเรา…”

ยังไม่ทันสิ้นเสียงหัวหน้ากองสันฯ เสียงโห่ของเหล่านศ.สพ.ชายทั้งหมดทั้งมวลก็ดังขึ้นโดยมิได้นัดหมายเช่นกัน

“ไอ้พวกพี่สโมฯมึงพลาดแล้ว 5555”

“เออ ถ้าไม่ฝากมาบอกไม่โดนแรงหรอก 555”

“งี้รู้หมดเลยว่าเป็นเด็กสโมฯ ซวยแล้วไอ้น้อง…”

 

 

“ผมชเว ฮันโซลครับ รหัสxxxxxxx มาจากโรงเรียนนานาชาติxxx ขอฝากตัวด้วยครับ…”

เขารีบโค้งทันทีหลังจากแนะนำตัวเสร็จ ได้ยินเสียงรุ่นพี่ผู้ชายดังมาแต่ไกล…

“อ้าวเห้ย น้องของพี่รหัสโต๊ะไหน? ขอแรงๆหน่อยครับ!”

พร้อมกับเสียงเชียร์ที่ตามมา ฮันโซลเผลอกัดริมฝีปากล่างด้วยสีหน้าที่อธิบายไม่ถูก 

“อ้าวเชี่ย น้องเรานี่หว่า…”

ทันทีที่น้องรหัสปีสี่กระซิบขึ้นมา บยอลรีบหยิบกระดาษรายชื่อมาทวนดูอีกรอบทันที

“ดีเลย…เป็นเด็กผู้ชาย เป็นน้องเรา เป็นเด็กฝากสโมฯ แถมหล่อกว่ากูอีก มึงโดนนน”

พี่นสพ.อินเทิร์นสุดโหดพร้อมจะแดกหัวน้องแล้ว

“เอ่อพี่ อย่าแกล้งน้องมันเลยครับ สงสาร…”

น้องแว่นปีสองบอกกับพี่อินเทิร์นเพราะนึกถึงปีที่แล้วที่ตัวเองโดนมาอย่างสุดซึ้ง

“ไรมึงแว่น อย่าขัด…” ยังไม่ทันที่น้องปีสามจะพูดจบดี

เขาก็รีบพุ่งออกไปหาน้องรหัสด้านหน้าอย่างรวดเร็ว…

“อ้าวเห้ยพี่บยอล!”

บยอลจับข้อมือน้องรหัสไว้ พร้อมดึงโทรโข่งจากหัวหน้ากองสันฯมาพูดลงไปพรางพยักหน้าไปที่โต๊ะของตน

“น้องรหัสของพี่อินเทิร์นโต๊ะไม้ตรงใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงโน้นเองครับ พี่เขาบอกอย่าหือกับน้องเขา เดี๋ยวจะโดน”

พูดจบก็ดึงน้องให้รีบเดินมานั่งที่โต๊ะทันที

ท่ามกลางเสียงโห่ร้องเสียดายและสายตาอาฆาตของเหล่านศ.สพ.กลัดมันทั้งหลาย

“อ้าวไอ้เชี่ยบยอล กูไปพูดตอนไหนน?” พี่นสพ.เกาหัวแกร็กๆ

เขาบังเอิญหันไปสบตากับพี่อินเทิร์นและน้องๆที่กระพริบตาปริบๆด้วยความเงียบพร้อมสีหน้างงงวย

 

 

เสียงดนตรีและเสียงแนะนำตัวของน้องๆคนอื่นยังคงดังอยู่เรื่อยๆ

บยอลค่อยๆแกะผ้าปิดตาให้น้องรหัส ฮันโซลกระพริบตาถี่เพื่อปรับให้ชินกับแสง

“ยินดีต้อนรับน้องรหัส…”

ทันทีที่เด็กหนุ่มเห็นหน้าของเขาก็ยกยิ้มสดใสขึ้นมาทันที

“…ที่นี่เขาไม่ให้สูบบุหรี่ในคณะนะ อย่าลืม” สิ้นเสียงชายหนุ่มยกยิ้มตอบเช่นกัน

 

 

 

fin .

 

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------

หืมมมมม เรือผีนี้มาไง? 5555555  *เหม่อ*

แพ้ค่ะ พี่แพ้เลยยย

เจอน้องน่อนเวอร์ชั่นนี้เข้าไป พี่หน้ามืดเลยยย  ;-;

*แนบรูป*

*แอร่กกก*  o-<-<

 

ขอบคุณทุกคนที่หลงเข้ามาอ่านกันอีกเช่นเคยนะคะ

 

ปล. ยินดีด้วยกับ #Seventeen1stWin นะคะ  🎉

ปล2. ขอขอบคุณบทความนี้  (x)  สำหรับความรู้เพิ่มเติมค่ะ

-----------------------------------------------------------------------------

ปล3. ช่วงของฝากนักเขียน ขอแอบฝากผลงานเก่าๆไว้ในอ้อมใจสักนิดนึง

ตามลิ้งค์สารบัญนี้ค่ะ  (x)  และ  (x)  ขอบคุณมากค่ะ  :)

<